vorige pagina
Volgende pagina
Deel deze pagina:
Mariëlle Dekker, directeur Augeo Foundation
Mijn leraar was degene die mij – doorgaans gelukkig kind – op een ochtend vroeg of het wel goed met me ging. Ik mompelde iets over pijn door mijn beugel. In werkelijkheid lag ik al nachten wakker van geschreeuw, gebonk en ruzie in het huis waar ik tijdelijk logeerde omdat mijn ouders op reis waren. Het was niet eens mijn eigen familie die ruzie maakte, maar wát een stress kwam er door die muren heen! Met een kussen over mijn hoofd probeerde ik het geluid te dempen. Tegelijk worstelde ik met het dilemma of ik mijn ouders moest vertellen wat er gebeurde.
Wat mij bij is gebleven is dat mijn leraar niet zomaar genoegen nam met mijn antwoord. Hij aarzelde, vroeg nog een keer door. Ik hield mijn beugelverhaal vol, maar voelde: als er echt iets zou zijn, kan ik bij hem terecht. Dat veilige gevoel was zo ontzettend waardevol. Ook al heb ik hem dat destijds nooit laten merken, tot op de dag van vandaag ben ik hem dankbaar.
In mijn werk hoor ik vaak verhalen van kinderen die veel meemaken. Onderzoek laat zien: het gevoel dat er iemand is bij wie je terecht kan, blijkt enorm belangrijk om veerkrachtig om te kunnen gaan met een moeilijke thuissituatie. Steun van mensen om je heen kan doorslaggevend zijn.
Dit magazine is er voor jou: om te inspireren, te verdiepen en je te laten ervaren hoe belangrijk jouw rol is in het leven van kinderen. Want soms denk je misschien: ‘Helpt het wel wat ik doe?’ Het antwoord is een volmondig: ja.
Vraag door, ook als een kind niets zegt
‘Ik voelde: als er écht iets is, kan ik bij hem terecht’
••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••
Deze uitgave is tot stand gekomen met medewerking van:
Volgende pagina
vorige pagina
Deel deze pagina:
Deze uitgave is tot stand gekomen met medewerking van:
•••••••••••••••••••••••••••••••
Mariëlle Dekker, directeur Augeo Foundation
Mijn leraar was degene die mij – doorgaans gelukkig kind – op een ochtend vroeg of het wel goed met me ging. Ik mompelde iets over pijn door mijn beugel. In werkelijkheid lag ik al nachten wakker van geschreeuw, gebonk en ruzie in het huis waar ik tijdelijk logeerde omdat mijn ouders op reis waren. Het was niet eens mijn eigen familie die ruzie maakte, maar wát een stress kwam er door die muren heen! Met een kussen over mijn hoofd probeerde ik het geluid te dempen. Tegelijk worstelde ik met het dilemma of ik mijn ouders moest vertellen wat er gebeurde.
Wat mij bij is gebleven is dat mijn leraar niet zomaar genoegen nam met mijn antwoord. Hij aarzelde, vroeg nog een keer door. Ik hield mijn beugelverhaal vol, maar voelde: als er echt iets zou zijn, kan ik bij hem terecht. Dat veilige gevoel was zo ontzettend waardevol. Ook al heb ik hem dat destijds nooit laten merken, tot op de dag van vandaag ben ik hem dankbaar.
In mijn werk hoor ik vaak verhalen van kinderen die veel meemaken. Onderzoek laat zien: het gevoel dat er iemand is bij wie je terecht kan, blijkt enorm belangrijk om veerkrachtig om te kunnen gaan met een moeilijke thuissituatie. Steun van mensen om je heen kan doorslaggevend zijn.
Dit magazine is er voor jou: om te inspireren, te verdiepen en je te laten ervaren hoe belangrijk jouw rol is in het leven van kinderen. Want soms denk je misschien: ‘Helpt het wel wat ik doe?’ Het antwoord is een volmondig: ja.
Vraag door, ook als een kind niets zegt
‘Ik voelde: als er écht iets is, kan ik bij hem terecht’